Waarom een blauwdruk bij ons bij het vuilnis gaat…
Het ontwerpen van een verandertraject is het allermooiste wat er is. Eerst kennismaken, inventariseren, ophalen. En dan een complex organisatievraagstuk echt tot de kern afpellen, alle vakkennis en intuïtie van het team meenemen en een aanpak ontwerpen die echt raakt. Dat vraagt scherpte, focus, kennis, alles!
Daarna komt de uitvoering. Gesprekken, workshops, trainingen, kan allemaal. De eerste paar keer is dat fantastisch. Finetunen, slijpen, optimaliseren. Maar puur herhalen? Dat is de dood in de pot voor een ontwerper.
Veel bureaus lossen dat op door te standaardiseren. "Wat bij klant A werkte, rollen we uit bij klant B." Lekker schaalbaar. Een vast 5-stappenmodel, een 6-perspectievenkader, een standaard wasstraat of een beproefd trainingsprogramma — en klaar. Maar als je met zulke blauwdrukken werkt, staat de 'oplossing' al vast vóórdat je de organisatie überhaupt van binnen hebt gezien. Simpelweg omdat je nou eenmaal agile-workshops, leiderschaps-trainingen of software verkoopt.
Wij geloven daar niet in. Een blauwdruk werkt niet als je echte langetermijn impact wilt maken.
Wat wij ‘verkopen’ is namelijk niet een 'kant-en-klare oplossing', maar een partnerschap. We zijn jouw partner in crime die zich met ziel en zaligheid aan je vraagstuk verbindt. Samen trekken we op, liggen we wakker, broeden we op oplossingen en leggen we de puzzel: wat heeft nu aandacht nodig? Wat kan het team binnen de organisatie prima zelf? En waar ontwerpen we samen nieuwe experimenten om de beweging te maken?
Gek voorbeeld. Bij een klant kozen we er zo ooit voor om de onderlinge opstelling (wie doet wat) letterlijk transparant te maken. We hingen de rollen en prioriteiten op een whiteboard-muur zichtbaar in het kantoor. Het dwong het team om de werkelijkheid onder ogen te zien, zonder blabla maar rauw en eerlijk, en het trok ze dwars door een paar hardnekkige barrières heen. Voor hun een geweldige oplossing. Hangt er nog steeds…
Tijdens een bezoek zag een directeur van een betrokken organisatie dat hangen. Hij belde ons later op: "Kunnen jullie dat whiteboard-traject ook bij mijn afdeling doen?" Natuurlijk ga je op de koffie. Geweldig als iemand de energie voelt. Maar het vraagt ook de moed om eerlijk te zijn: Nee, dat kan niet. Dat is niet te koop.
Jouw team is een ander team. Met andere uitdagingen, kwaliteiten en patronen. Echte verandering is een zoektocht die we samen moeten vormgeven, geen trucje dat je overneemt uit een brochure. Geen blauwdruk op basis van de lessen van andere teams.
Is elk traject opnieuw ontwerpen en samen de diepte in gaan een makkelijke manier om een bureau schaalbaar te maken? Zeker niet. Is het financieel per se een goed idee? Ook niet. Maar het is wél echt onze manier om als organisatieadviseurs scherp en eerlijk te blijven. En het levert resultaat op dat wél blijft staan als wij weer weg zijn.
Kies jij in je organisatie liever voor het veilige gevoel van de kant-en-klare oplossing, of durf je een diepgaand partnerschap met maatwerk aan? Koffie?